Τι το θες το iphone?

Όταν πρωτοσκέφτηκα να φτιάξω αυτό το blog, φοβήθηκα ότι θα γίνω μονότονη μιλώντας συνέχεια για τους γιους μου, την δουλειά και το καράτε…
Ευτυχώς όμως συνέβη κάτι που βοήθησε να αλλάξω θεματολογία. Αφού ζήλεψα ένα συνάδελφο που εμφανίστηκε εδώ μία μέρα με ένα ακριβοθώρητο iphone (το απόλυτο gadget) για όλους τους συναδέλφους εδώ, μπήκα στο ebay , (βολεύει και η ισοτιμία του δολαρίου) και με συνοπτικές διαδικασίες αγόρασα ένα.
Με ενημέρωσε ο καλός κύριος που μου το πούλησε ότι το έστειλε, μπήκα στο USPS track and confırm και είδα ότι έφτασε στην Ελλάδα στις 27/3/2008! Το ίδιο ζοφερό βράδυ έλαβα ένα e-mail από το ebay loss prevention department, που έλεγε ότι ο τύπος που μου το πούλησε για λόγους που δεν μπορούν να μπουν έχει μπει σε black lıst έχουν βγάλει όλα του τα προιόντα και άλλα δυσοίωνα… Με ζώνουν τα φίδια και αναρωτιέμαι εάν τελικά στο ταχυδρομείο θα βρω ένα κουτί καραμέλες… ή καμία ευχητήρια κάρτα του στυλ so long sucker!
Με τρεμάμενα πόδια έφτασα στο ταχυδρομείο την Τρίτη το πρωϊ να δω τι ήρθε. Παίρνω το πακετάκι το ανοίγω και ω του θαύματος! Ένα γυαλιστερό, ολοκαίνουριο iphone με το κουτάκι του και τα εξαρτήματα του, υπέροχο!!!
Ξεκινάω αμέσως την εξερεύνηση του απολύτου gadget, να δω όλα τα εκπληκτικά πράγματα που κάνει, και μαζί με εμένα, όλοι οι γνωστοί και φίλοι που είδαν το καινούριο αυτό εξωτικό προϊόν!
Όλα αυτά μέχρι την χθεσινή αποφράδα ημέρα που η οθόνη πέθανε… Για όποιον δεν ξέρει τι είναι το iphone, είναι ένα τηλέφωνο που δεν έχει κανένα κουμπί και όλες οι λειτουργίες γίνονται με ένα απλό άγγιγμα της οθόνης. Φαντάσου λοιπόν ήττα όταν η οθόνη είναι εντελώς νεκρή και δεν ανταποκρίνεται όχι σε άγγιγμα αλλά ούτε σε κλωτσιά (δεν την κλώτσησα, αλλά βρέθηκα δευτερόλεπτα μακριά από αυτό!!). Μπήκα στο σχετικό site, έκανα όλα τα απαραίτητα, τίποτα. Τσακώθηκα με τον άντρα μου που με ρωτούσε όλο ενδιαφέρον ο κακομοίρης (και μιας και έβλεπε πόσο είχα στεναχωρηθεί) αν υπάρχει πρόοδος (ΚΑΘΕ 5 ΛΕΠΤΑ!!) το οποίο είναι ιδιαίτερα κουραστικό ΕΙΔΙΚΑ εάν δεν υπάρχει καμία πρόοδος!!
Τελικά εγκατέλειψα κάθε προσπάθεια και αποφάσισα ότι δεν γίνεται να είσαι και μαμά και εργαζόμενη και νοικοκυρά και γκατζετάκιας!!!!
Τι το θες το iphone?? E???

Ένα ξεκούραστο Σαββατοκύριακο!

ΣΑΒΒΑΤΟ: Το μωρό ξύπνησε στις πεντέμιση (ναι! το πρωί)…
Οι δύο μεγάλοι στις εξίμιση! (τις καθημερινές σκοτωνόμαστε για να σηκωθούν στις επτά παρά τέταρτο!).
Ας είναι όμως… αισθάνομαι ότι τα βλέπω τόσο λίγο που και αυτές οι ώρες είναι κέρδος! Στις οχτώμιση πήγαμε για ψώνια με τους δύο μεγάλους, γεγονός το οποίο νομίζω ότι θα αύξησε την πώληση προφυλακτικών κατά τουλάχιστον 20% τις επόμενες ώρες! Φώναζαν και τσίριζαν όλο ενθουσιασμό και ζητάγαν ότι κατέβει στο κεφάλι τους! Καρύδες, ανανάδες (για την ακρίβεια το σπίτι του Bob σφουγγαράκι…), ντοματάκια, σταφύλια και άλλα λαχανικά και φρούτα της εποχής… Θέλανε να πάρουμε ένα κεφάλι κότας από τον χασάπη και άλλα δόκιμα!! Όλο το σούπερ μάρκετ είχε σταματήσει τα ψώνια του και μας κοίταζε…
Γύρισα και μαγείρεψα μακαρόνια με κιμά (δύο ειδών μακαρόνια, διαφορετικά για μικρούς και για μεγάλους) και σπανακόρυζο. Έψησα το ψωμί που ζύμωσα το πρωί και τάισα σπανακόρυζο το μωρό. Μετά για να μην μείνουμε πίσω και σε καλλιέργεια πήγαμε σύσσωμοι, σε παρουσίαση παιδικού βιβλίου "Όχι στον μεταλλαγμένο κακό λύκο" του Στέλιου Πελασγού, το αγοράσαμε βεβαίως (αυτό και τέσσερα πέντε ακόμη!) και γυρίσαμε πιο σοφοί και πιο πεινασμένοι. Κοίμησα το μωρό στις δυόμιση και κοιμήθηκα αγκαλιά με το μεσαίο μου αρκουδάκι μία απολύτως απαραίτητη για την επιβίωση ώρα!
Στις τέσσερις παρά τέταρτο εγερτήριο για να πάμε στα ποντιακά (απαρτία και τα τρία παιδιά!) από όπου φύγαμε στις πεντέμιση. Η τρελή και ξεκούραστη φυσικά μαμά, άλλαξε και έφυγα για καράτε. Μετά από μία εξοντωτική προπόνηση μιάμισης ώρας, γύρισα, μπανιαρίσαμε και τα τρία γουρουνάκια τα βάλαμε για ύπνο και ασχολήθηκα με τα χόμπυ μου (όπως με κοροϊδεύει ο άντρας μου) ήτοι, άπλωμα ρούχων, σκούπισμα, πλύσιμο πιάτων συμμάζεμα κτλ.. βρήκα το κουράγιο να κάνω ένα μπάνιο και να λιποθυμήσω κατά τις έντεκα….
...για να ξυπνήσω την Κυριακή στις έξι παρά δέκα (με το γνωστό ξυπνητήρι των 14 μηνών). Βεβαίως άπαντες οι τρομοκράτες ήταν ξύπνιοι κατά τις 7. Ο μπαμπάς μας σηκώθηκε και την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια κατά τις 9 γιατί θα ερχόταν στο σπίτι οι φιλενάδες μου! Μέχρι τις δέκα και μισή είχα: ταϊσει φρουτόκρεμα τον μικρό, ταίσει μακαρόνια με κιμά τους μεγάλους,ταίσει ξανά σπανακόρυζο το μωρό το οποίο λύσσαξε όταν είδε τους άλλους να τρώνε, φτιάξει και ψήσει κέικ, φτιάξει και ψήσει αρνάκι με πατάτες στον φούρνο, κοιμίσει το μωρό.
Ήρθαν οι φίλες με άλλα τρία παιδιά σύνολο και έγινε ο χαμός!!! Μέχρι ξεχασμένες σερπαντίνες βγήκαν απ’τα ντουλάπια. Δυόμιση η ώρα έφυγαν οι φιλενάδες μου και αφού κάναμε ένα ντου και ξανακάναμε την παράγκα σπίτι, ήρθαν οι φίλοι του καλού μου! Πήρα λοιπόν τους τρεις άντρες μου και πήγαμε για καφεδάκι στο Flocafe! Γυρίσαμε, ξαναμαγείρεψα (για αύριο, γιατί τι θα φάμε την Δευτέρα?) ντύθηκα σαν την παλαβή και φύγαμε για παιδικό πάρτυ.
Γυρίσαμε στις ενιάμιση, και κοιμήθηκα στη 1 (αφού ασχολήθηκα ενδελεχώς με τα χόμπυ μου όπως πάντα…)
Περίεργο που σήμερα το πρωί, δεν άκουσα ξυπνητήρι, δεν άκουσα το σχολικό που κόρναρε, ούτε την συνοδό που χτύπαγε το κουδούνι και ξύπνησα στις εφτάμιση σαν να έχει περάσει από πάνω μου τραίνο…..
Άντε καλή μας εβδομάδα…